podi és podi
Visualizzazione post con etichetta univers lligat. Mostra tutti i post
Visualizzazione post con etichetta univers lligat. Mostra tutti i post

lunedì 29 giugno 2026

orologio a spirale -¿ la una, las dos o las doce? - UNIVERS LLIGAT

 IT-ESP-CAT

IT Pochi giorni fa leggevo in blog amico su un orologio solare a spirale, una sorta di orologio monumentale, nel mezzo di una strada alla città di Girona. L'indomani io dovevo andare a Girona per una questione programmata e quando ho letto su questo orologio mi ho detto che se non si trovasse lontano potrei andare a fare un'occhiota.

Il fatto era che stava ad appena un chilometro.

Quando sono arrivato all'orologio l'ora legale era le quattordici; cioè, ora solare le dodice. Nonostanteciò, l'ombra del gnomone segnava l'una. Come mai?

----------------

ESP Hace unos días leía en un blog que sigo, Tot Barcelona, sobre la presencia de un peculiar reloj de sol en espiral en Girona. Una cosa curiosa, más aún porque al día siguiente tenía que desplazarme a Girona a recoger unas cocas que un amigo se encargó de hacer.

Lo cierto es que no me pillaba lejos una cosa de la otra y me acerqué a ver dicho reloj. Sobre las características del artilugio, mejor entrar en el enlace de unas líneas arriba. Ahora bien,... El reloj marcaba la una, claramente la una. Eran las dos y yo entiendo que dado que llevamos dos horas con el sol de diferencia en esta época del año, tendría que haber visto la sombra en las XII, pues no, estaba en la I. Miquel,... ¿porqué?

reloj en espiral en el passeig d'olot de girona


CAT L'univers lligat és quan passen algunes coses "normals" però unides a través d'una curiosa i simpàtica casualitat.

A Girona puc anar de tant en tant, no és un fet inusitat però tampoc gaire habitual.

El 23 de juny passat havia quedat amb uns amics que recolliria unes coques de Sant Joan que havia fet el meu amic, que viu a Girona; és a dir, que jo aniria a Girona. Igual feia com un mes i mig que no hi anava.

La nit anterior, llegint un blog que segueixo i que es diu Tot Barcelona, vaig veure que l'amic Miquel parlava d'un rellotge de sol, com fa moltes altres vegades, que en aquest cas era peculiar. Es trobava no a un mur o paret d'una casa sino al mig d'una placeta, un rellotge de sol en espiral.

Doncs bé; vaig dir-me que segons on tingués la trobada amb els meus amics, si no era gaire lluny, potser m'arribaria a veure aquest rellotge. Doncs quan vaig tenir les dades de la nostra reunió, resultà que el rellotge era a pocs minuts de nosaltres. És l'Univers Lligat.

PODI-.

domenica 6 aprile 2025

La portalettere - Francesca Giannone

 IT-ESP

IT Anna e suo marito Carlo si trasferiscono dal Norditalia a Lizzanello, molto vicino a Lecce, a causa di un'eredità importante della famiglia di Carlo.

Decidono di rimanere a Lizzanello, posto in cui è nato Carlo e lui vorrà investire la fortuna in vigneti e Anna, che è una donna per niente pasiva, decide di partecipare a un concorso per ricropire il posto di portalettere dell'ufficio postale di Lizzanello. Stiamo parlando degli anni 30' dello scorso secolo.

Anna è una donna con un carattere duro, determinato, sensibile con le emozioni altrui, diffenderà altre donne dagli abussi maschilisti e le discriminazioni sociali; carattere centrato, sempre la parola giusta...

Debbo dire che questo libro l'ho scelto de la biblioteca comunale e quando ho iniziato la sua lettura ho ricordato che una mia cugina stava leggendo proprio lo steso romanzo, sebbene in spagnolo. Quando l'ho preso dallo scaffale non me ne ero accorto (non ha importanza, solo una coincidenza).

Francesca Giannone - la portalettere

ESP La portalettere, la cartero...Mediados de los años 30. Anna y Carlo se trasladan de la Liguria a Lizzanello, un pueblecillo muy cercano a Lecce, en la sureña región de la Puglia, debido a una herencia que recibe Carlo.

Como Carlo decide plantar viñedos e invertir así su herencia, con todo lo que eso comporta de dedicación, Anna tiene que activarse de algún modo, pues no es mujer de permanecer sin hacer nada. Se presenta a unas oposiciones para una plaza de cartero y las gana.

A lo largo de 30 años, veremos como van evolucionando las relaciones entre los personajes, crecerán los niños, acabará la guerra y Anna tomará mucha consciencia de la discriminación que sufren las mujeres y intentará ayudarlas.

Al recoger el libro en la biblioteca no caí en la cuneta de que era el mismo que estaba leyendo una prima mía; fue al empezar a leerlo que... "pero si es el que está leyendo A y del que me hace mil preguntas ella)"

PODI

sabato 4 gennaio 2025

El universo consciente - Marcelo Gleiser

 ESP-IT

ESP ¿Dónde está la conciencia del Universo? ¿Tiene?

Se encuentra en nosotros, almenos en nosotros. Digamos que el universo toma conciencia de sí mismo a través de nosotros, pues estamos hechos de la materia que se encuentra en el universo, somos también universo, no un mero observador externo al mismo.

Quizás haya otras formas de vida entre los millones de posibles mundos que deben existir con capacidad de albergarla, pero a día de hoy somos el único planeta donde podemos certificar que la vida exista. De existir en otros planetas, no es seguro que hayan evolucionado hacia la conciencia, la inteligencia, ni que vayan a hacerlo en alguna ocasión. Una vida primigenia no está determinada necesariamente a una evolución a algo parecido a nosotros, sería una posibilidad más.

El libro es divulgativo, conceptos que ya me habían llegado por otras vías, pero que conviene recordar para, quizás, adoptar un punto de vista sobre nuestra existencia que no sea un simplemente somos un producto del azar y como tal no tenemos mucha importancia en el conjunto de la existencia.


IT Marcelo Gleiser è un astrofisico brasiliano e in questo lavoro vuole mostrarci una prospettiva del nostro ruolo nel mondo. Siamo noi la coscienza dell'universo, siamo fatti di materia dell'universo, siamo anche noi universo.

È un libro di divulgazione scientifica in cui vengono analizzate le possibilità che ci sia più vita nell'universo. Non può essere escluso ma...

PODI-.

domenica 11 agosto 2024

Univers lligat - 17:24

 CAT-IT-ESP

CAT Vaig fer aquesta foto fa uns dies, crec que el dia 4 d'agost, per tal d'inaugurar la taula que m'he "construït" utilitzant coses d'aquí i d'allà. Resulta que avui estic fent un repàs de fotos recents des de l'ordinador que es veu a la imatge i, oh! sorpresa, l'hora que marca el rellotge de la fotografia és exactament la mateixa que marcava el rellotge quan estava mirant la foto. És l'univers lligat! (i no és el primer cop que m'ha passat una cosa així, i si no, mireu aquí)

IT Quest'immagine è stata scattata una settimana fa. La sorpresa per me è que oggi (11 agosto) l'ho rivista nel mio computer, quello che vediamo qui, e... l'ora! l'ora de la fotografia era esattamente l'ora che segnava l'orologio nel momento di guardare la foto. Si tratta dell'univers lligat, cioè, l'universo legato, che è il modo come io chiamo alle sincronicità.


ESP Al ver hoy, esta tarde, esta fotografía en el ordenador que se ve en la misma me sorprendo un poco al comprobar que el reloj "real" marca exactamente también las 17:24. Igual que en la foto. Es una chispa, los flecos "descuidados" o no de que alguien o algo maneja los hilos de la realidad, una sonrisa del Universo hacia mí, una sincronicidad.

PODI-.

domenica 11 giugno 2023

Los espíritus de la selva - Gli spiriti della giungla

 ESP-IT

Escuchando sobre los niños que sobrevivieron 40 días en la selva colombiana después del accidente aéreo del que solo ellos salieron salvos, pues decían que si comieron esto, lo otro, que los conocimientos de la niña mayor, de 13 años (adquiridos a través de su abuela), que si lo que lanzaron desde medios aéreos... Lo último que dijeron fue que en última instancia fueron los espíritus de la selva, a lo que yo, en mis pensamientos, contesté que "exactamente" (y lo pensé sin ironías).

Los equipos de rescate rogaron a dichos espíritus que armonizaran las grandes fuerzas que se desarrollan habitualmente en la selva para abrirles paso y ésta pudiera devolver a los niños sanos y salvos, como así fue.

Los políticos han preferido hablar de "milagro", lo cual no cambia mucho la cosa.


"Scappavano da noi, non si fidavano del cibo che lanciavamo... ...avevano paura di noi, ma gli spiriti della giungla ci hanno aiutato a trovarli vivi" diceva il generale che ha salvato i bambini persi da 40 giorni nella foresta di Colombia. Quando ho ascoltato queste parole ho pensato "esatto, non può essere stato in un altro modo".

I soccorritori avevano pregato agli spiriti che permettessero di creare una certa armonia a scopo che loro potessero inoltrarsi nella foresta senza pericolo e i bambini fossero riconsegnati senz'altro. I politici hanno preferito parlare di miracolo (Dio si mostra in ogni luogo nel meglio modo possibile).

PODI-.
24,5ºC - 62,5% nel centro storico de Barcellona

mercoledì 19 aprile 2023

ALERTA - ATTENZIONE

 CAT-IT-ESP

Alerta! episodi de sequera. Les dutxes i els rentapeus estan fora de servei per estalviar aigua.

(platja de Sant Sebastià - Barcelona)

platja de sant sebastià

ATTENZIONE, episodio di siccità. Le doccie e i lavapiedi sono fuori servizio per risparmiare acqua.

Ieri, per una delle spiagge di Barcellona, sant sebastià. In Spagna siamo stati sempre al limite della disponibilità d'acqua, ci sono periodi di siccità con una certa frequenza e l'acqua delle docce mi è sempre sembranto uno spreco importante d'acqua, sebbene si riconosce che se non ci fosserono sarebbe più scomoda la giornata al mare, come sicuramente lo sarà durante la prossima estate.

Per certo, mentre passeggiavo per il lungomare, dei ragazzi che giocavano sulla sabbia si mettero a cantare "amore tra le palazzine a fuoco..." (Tango - Tananai). A Barcellona. Per certo, il cartellino usa i colori della bandiera di Ucraina,... al caso? non lo so.

---------

¡Atención! Episodio de sequía. Las duchas y los lavapies están fuera de servicio para ahorrar agua.

Es Barcelona, cada X años se nos viene una situación de escasez de lluvias, nunca las lluvias son suficientemente abundantes, y entonces el mal tiempo directamente es el día soleado. En el caso de las playas de Barcelona, por el momento (abril y mayo se prevé una ducha activa por playa).

El aviso utiliza los colores de la bandera ucraniana, invertidos. ¿Es por casualidad? ¿Y es por casualidad también que unos chicos que jugaban en la playa cantasen Tango del cantante italiano Tananai? (habla de una pareja ucraniana separada por la guerra. Curioso escucharla en Barcelona y más curioso que estos días esté siendo mi despertador matutino)


PODI-.



domenica 1 gennaio 2023

Univers lligat - Sincronicità

 ESP-IT

ESP Hoy, una sincronicidad, aquello que llamo "univers lligat". Resulta que salgo con mi madre del párquing y en vez de tirar por la ruta directa y rápida, digo de ir por otro lado, no muy distante pero por donde no vamos nunca.

Ah... ¡sorpresa! me encuentro con X, que... ¿es o no es? quizás hacía como dos o tres años que no nos veíamos. Es. Pues hola hola, qué hay, venimos de aqui, ahora complicado vernos... Y él, que iba acompañado, comenta que precisamente han pasado hace unos minutos por mi calle y le dice a su acompañante que era yo de quien hablaba antes, que vivía allí y eso... ¡Ah, qué casualidad! pues sí porque, además, resulta que nosotros nunca venimos por este lado, "nuestro lado" es el otro,... y nos encontramos un poco sorprendidos... Habían hablado de mí, nosotros habíamos variado ruta,... ¡nos encontramos!

Casualidad, sí,... pero eso es l'univers lligat.

Edificio Nervión, en Via Laietana

IT Oggi mi sono imbattuto con un mio amico, X. Io andavo dal mio parcheggio a casa, Di solito ci mettono tra otto e dieci minuti a piedi, ma oggi ho deciso di fare un giro più lungo e andarci per un'altra strada e... È lui o non è lui...? Ma certo! si tratta di X,... da due tre anni che non ci vedevano. Chiaccheriamo un po' e mi dice che pochi minuti fa è passato per la mia strada e che ha proprio detto alla sua amica che in quella strada viveva un suo amico, cioè io.

Ah... che bella coincidenza! E allora penso che la coincidenza non è semplicemente che ci siamo imbattuti dopo di parlare loro di me, ma che ci siamo trovati proprio oggi che io ho deciso de andare per un posto diverso a quello che prendo normalmente e che l'ho fatto senza un motivo particolare... Si tratta di una piccola sincronicità, quello che io chiamo l'universo collegato.

PODI-.

mercoledì 7 dicembre 2022

Ascensors - Univers lligat

 IT-ESP

Ascensores

IT Diciamo che da una settimana che non facevo altro che vedere per strada piccoli futgoni per la riparazione e manutenzioni degli ascensori. E la cosa non mi è passata inosservata. La prima volta, niente, sicuramente non ho pensato a niente ma la seconda volta sì. Ho pensato "cosa curiosa, direi che prima non avevo mai visto un furgone di un servizio di ascensori e nell'arco de due giorni... due. Quando tra poco ho visto il terzo il pensiero che mi è venuto in testa è stato "speriamo che nel nostro condominio non ci sia bisogno..." 

Come ho detto, nell'arco di una settimana ne avrei visti cinque sei furgoni dedicate a questo mestiere e tutti di aziende diverse. Non poteva succedere in un altro modo, alla fine il nostro ascensore si è bloccato. Durante quarantadue anni è stata la prima volta che questo fatto mi è interessato da prima persona. È quello che io chiamo l'univers lligat (l'universo collegato).

----------------------------------------

ESP Ha sucedido al revés. Digamos que algo normal hubiera sido que una vez que ha fallado el ascensor y después de tener que llamar al servicio de mantenimiento para que lo repararan, que a partir de entonces empezara a fijarme en furgonetas de servicio de reparación y mantenimiento de ascensores aparcadas o circulando por la calle. No; ya digo, fue al revés, después de una semana percatándome de que cada dos por tres veía una furgoneta de estas y de empresas diferentes y creer yo que antes nunca las había visto... entonces va y falla nuestro ascensor, siendo ésta la primera vez que lo hacía en cuarenta y dos años afectándome directamente a mí, pues en otras ocasiones habrá fallado sin ni siquiera darme cuenta de ello al no usarlo con mucha frecuencia.

Bueno, es lo que llamo univers lligatt o universo conectado.

PODI-.


venerdì 3 giugno 2022

Taladro - Trapano

 ESP-IT

ESP Lo busqué por todos los sitios, donde pensé que debería estar, donde no era tan probable que estuviera pero había alguna posibilidad de que sí, donde no tenía ningún sentido que estuviera. Nada, no apareció por ningún lado. Absolutamente seguro de que no lo había tirado pues aunque no lo uso habitualmente, no tenía ningún motivo para deshacerme de él. Solo cabía una posibilidad, que lo hubiera llevado a la casa de B en algún momento en que lo hubiera precisado - eso podría haber pasado - y lo hubiera quedado allí. Si hubiera sido eso, recuperarlo pero sería fácil pero no inmediato.

Así que al día siguiente, al regresar del trabajo y antes de llegar a casa, entré en la ferretería y adquirí uno nuevo. Nada más entrar en casa, con el nuevo en mis manos, pero es que fue nada más entrar, la vista fue a un rincón al lado de un armario y allí estaba el táladro que tanto me hizo revolver la tarde anterior. Ahora tengo dos.


IT Ero stato tutto il santo pomeriggio a cercare il trapano, che precisavo per un piccolo lavoro domestico. Non l'ho trovato. L'ho cercato nel posto in cui dovrebbe essere trovato, anche dove non era probabile che si trovasse e anche nei posti dove per niente al mondo l'avessi io messo. Niente, risultato negativo; non c'era. L'ultima possibilita che fosse nella casa di B; c'erano volte che l'ho avevo portato li, e che poi io l'avessi dimenticato. In quel caso, riaverlo sarebbe facile ma non immediato...

L'indomani, quando ho finito il lavoro, sono andato dalla ferramenta prima di arrivare a casa e ho acquistato un nuovo trapano. Quando sono entrato in casa, la prima cosa che ho visto è stata il vecchio trapano!! Era la, in un angolo tra un armadio e il muro, visibilissimo! lo si vedeva senza nemmeno volerlo guardare!!

PODI-.

domenica 2 maggio 2021

Univers lligat - Universo Collegato (Palermo)

 CAT-IT-ESP

CAT De bon mati estava mirant fotografies de quan vaig estar a Palerm, vaig escriure un post dels habituals meus, una foto-un comentari, i ja està... Un procés una mica aleatori, el de mirar fotos del passat mentre esmorzo abans d'anar a la feina. A la tarda, vaig anar a veure un amic i vam decidir de fer una petita caminada - de moment, res de trobar-nos a casa de ningú, caminar i xerrar -. Doncs bé, em va sorprendre una mica passar pel, desconegut per a mi, carrer de Palerm. És l'Univers Lligat.

---------------------------------------------

IT Durante la mia prima colazione, prima di andare al lavoro, di solito guardo fotografie, le mie fotografie, quelle che poi uso per fare un post in questo blog, per postare in Instagram... Quel mattino erano parte delle foto del mio giro per la Sicilia, per la precisione di Palermo.

Fino qui, tutto a posto. Al pomeriggio, ho avuto un appuntamento con un mio amico. Per il momento, tutti gli incontri che io faccio, sono per camminare un po'; per il momento, ai bar unicamente vado da solo e, per altro, i bar di pomeriggio sono chiusi a causa della pandemia. Ebbene, andiamo al sodo. durante la nostra passeggiata ci siamo imbattuti con la Via Palermo e debbo dire che mi sono stupito per il fatto casuale, non sapevo nemmeno che a Barcellona ci fosse una strada con il nome di Palermo. È l'Universo Collegato, che fa che tutto abbia un rapporto con tutto.

carrer de palermo a barcellona

ESP  En la zona del barrio del Besós, en Barcelona, hay una callecita que lleva el nombre de carrer de Palerm, justo al lado de otra llamada Messina. "Es la zona siciliana..." comenté con el amigo con quien caminaba por la calle de ese barrio por el cual no había estado antes.

Nada de particular si no fuera por el hecho que durante la mañana estuviera viendo fotos que hice en mi viaje a Sicilia, en concreto fotografías de la ciudad de Palermo, un poco escogida la temática al azar. Una coincidiencia que el día llevara la temática "palermitana" como sello.

PODI-.

martedì 14 gennaio 2020

Univers lligat - Pugilato

IT-CAT-ESP


Leggo nel mio libro (testimone inconsapevole di Gianrico Carofiglio): "da ragazzo avevo fatto pugilato". Niente di strano se non fosse che dinanzi a me, un gruppetto di ragazzi facevano proprio pugilato all'aperto. Una sincronicità - puoi dire una semplice casualità -; per me un segno delle sconosciute connessioni universali...

Ma poi, poche pagine dopo, leggo che i carabinieri avevano trovato una seria di libri, i romanzi di Harry Potter, il piccolo principe, Pinocchio, il dottor... Pinocchio! Appunto il prossimo libro che volevo leggere!
-----------------------
Estic llegint al sol davant l'hotel W de Barcelona, un autèntic solàrium i començo un dels capítuls del llibre on diu "da ragazzo avevo fatto pugilato", una cosa així com "quan tenia uns catorze anys havia practicat boxa". Bé, he trobat curiós que precissament davant meu un grupet de persones estigués fent això, boxa, que no és una cosa tant comú com anar amb bicicleta o patinar...

L'univers lligat, aquelles casualitats que te fan alçar el cap i preguntar-te "hi ha algú que m'ha preparat aquest escenari de fets?"

I poques pàgines posteriors fa un resum d'uns llibres que la policia havia trobat en un lloc, entre d'altres Pinocchio, que és justament el proper que volia llegir.
--------------------------
Hay veces que te parece que las cosas que suceden a tu alrededor hubieran estado dispuestas por una especia de guionista que lo tiene todo bien atado y conectado, sin elementos gratuitos de aparecer en escena. Es como cuando aquel grupo de chicos estaban como practicando ejercicios de boxeo al aire libre y yo, sentado a pocos metros de ellos leo en mi libro: "da ragazzo avevo fatto pugilato" (cuando era un muchacho había hecho boxeo).

Al día siguiente, leyendo el mismo libro, dice que la policia había encontrado varios libros: Harry Potter, Pinocho, el Principito,... Pinocho es el próximo que tenía pensado leer.


domenica 10 novembre 2019

Univers lligat - 34 - Eleccions

CAT-ESP-IT


Avui tocava votar,... de nou. En sortir de casa per anar a votar, parlava amb el meu germà que no, que no em calia la targeta censal, que ja sabia a quina mesa havia d'anar. Em poso la xaqueta i penso "tindré alguna butxaca interior per tal de dur les paperetes a la xaqueta?" No ho recordava que la tingués o no.

Efectivament, tinc una butxaca interna i veig que hi ha un paper: la targeta censal de les últimes eleccions generals, les de l'abril de 2019!
-----------------
Cuando esta mañana he salido de casa hacia mi colegio electoral, he pensado que no me hacía falta llevar la tarjeta censal que te dice en qué mesa has de votar. Me pongo la chaqueta y busco si tengo un bolsillo interior para llevar las papeletas que me habían enviado a casa unos días antes - no recordaba bien que lo tuviera -. Hay bolsillo interior y dentro había un papel... la tarjeta censal de las anteriores elecciones. Me ha parecido una casualidad simpática el hecho de ir a votar y encontrarme precisamente este papel en la chaqueta...
----------------
Stamattina sono andato alle votazioni. Oggi in Spagna ci sono le elezzioni leggislative. Di solito, attraverso la posta, ci arriva la carta di censimento che dice il posto in cui dobbiamo andare a votare. Mi sono detto che non avevo bisogno di portare con me la nota carta.

Allora, indosso la giacca e cerco una tasca interna per portare la scheda elettorale ma prima avverto che c'è una carta dentro la tasca... È la carta di censimento delle precedenti votazioni! Casuale? è l'universo che stava ad osservarmi e cercava di parlare con me??



PODI-.

domenica 11 marzo 2018

Univers lligat: Papus, el atentado

CAT-IT-ESP

Plaça de Castella, atemptat al Papus

El 20 de setembre de 1977 al matí, un potentíssim artefacte explosiu dins un maletí esclata a les mans d'un conserge que treballava a la revista el Papus, revista satírica y neurasténica. Grups fascistes intentaven que els canvis no arrelessim a Espanya... Jo tenia onze anys i la notícia va impactar-me; es podien veure restes de l'explosió fins al carrer Pelai, a uns quants metres de la seu de la revista (C/ de Tallers amb Pl. de Castella). A més, la premsa va difondre fotografies de la devastació interior de les oficines i els detalls sagnats de la tragèdia (el cor del conserge s'havia trobat a no sé quants metres de l'ascensor on va esclatar el maletí). Aquest article de la Vanguardia posa una mica més en situació.

Però el que volia explicar amb aquesta entrada no és tant la història del atemptat com un fet curiós que entra dins d'aquelles casualitats que jo dic "univers lligat". La fotografia vaig fer-la ahir (estic escrivint això el 10 de març de 2018) quan vaig passar pel davant del que era la seu del Papus. I la vaig fer pensant en aquell terrible atemptat i en aquell pobre home, Juan Peñalver, que va ser l'única víctima mortal - el conserge - dins un panorama de destrucció devastadora. I vaig fer-la perquè passo de tant en tant pel davant i sempre me'n recordo però mai no havia fet una foto del lloc (l'edifici és el mateix, tot i els 40 anys transcorreguts). Avui, mirant el "facebook", algú recordava aquell atemptat, amb fotografia de l'època inclosa. M'ha semblat una curiosa coincidència...
---------------------------------------------------------------
Questa era la sede di un magazine degli 70' a Barcellona: El Papus, una revista di sinistra e anarchica in una Spagna che cercava di passare dal fascismo alla democrazia. Il 20 settembre 1977 un ventiquattrore viene consegnato al guardaportone per che sia dato al direttore responsabile del giornale. Una esplosione terribile uccide il guardaportone e lo spezza mentre era in ascensore... I danni saranno visibili durante molte settimane a più di 100 metri del luogo dell'esplosione.

Passo ogni tanto davanti all'edificio in cui era la sede e succese la strage. Fino ieri non ho mai fatto una fotografia eppure quando lo guardo penso all'attentato. È lo stesso edificio, il giornale non c'è da tantissimo tempo... Ho fatto la foto. Oggi, sul facebook, qualcuno ha postato una foto della strage. Guardate che combinazione!! Non è comune che i barcellonesi parliamo del Papus, ogni tanto si ricorda ma...
----------------------------------------------------------------
Este edificio de la plaza de Castilla en Barcelona fue la sede de la revista el Papus, que pasaría a la historia siendo fácilmente recordada por un espantoso atentado que grupos fascistas querían perpetrar contra su director. Querían hacerle llegar un maletín-bomba que habían dado al conserje y mientras este se lo llevaba hizo explosión en el ascensor, destrozando su cuerpo, provocando unos 17 heridos y un panorama de destrucción pavorosa en la oficina... Durante semanas, las secuelas de la explosión podían observarse en edicios cercanos, ni siquiera adyacentes.

Este hecho me impresión bastante, a mis once años; los detalles de la explosión, lo que comentábamos en el colegio,... Aunque paso de vez en cuando por allí, nunca había hecho una fotografía del edificio, pues en sí mismo no es que yo le vea un gran qué (una construcción moderna en su día, anticuada al poco tiempo ya). Sin embargo, siempre que paso por allí recuerdo aquel atentado; el edificio es el mismo y no tengo constancia de grandes variaciones. Ayer le hice una fotografía y curiosamente hoy, en un grupo de facebook sobre fotos de Barcelona antigua, alguien ponía una fotografía del día de la explosión y lo recorda. Una sincronicidad que me ha causado un cierto efecto.

PODI-.

lunedì 19 febbraio 2018

Univers lligat - Sincronicità telefonica

CAT-IT-ESP


Estic llegint un llibre, la paranza dei bambini, i quasi al final diuen que Nicolas, el protagonista, està pendent que el seu mòbil vibri dins la seva butxaca perquè espera un missatge important. En el moment de llegir això sento que el meu mòbil vibra, cosa que no fa pràcticament mai, només en una determinada situació d'absència de dades... És l'Univers lligat!!
----------------------------------
Quando sono alla fine del mio libro, la paranza dei bambini, leggo che Nicolas sta attendendo un messaggio importante che deve arrivare al suo smartphone. Il messaggio arriva e il telefonino vibra. Appunto in quel momento il mio telefonino vibra per dire che potrebbere avere messaggi in arrivo nel mio conto whatsapp. Questo non accade più che quando non ci sono i dati disponibili sullo whatsapp,... mai! Si tratta di una bella sinconicità.
---------------------------------
Mi móvil nunca vibra, no lo tengo configurado para ello, sin embargo el otro día lo hizo, en un mensaje diferente a los que había recibido antes - un aviso de una aplicación que no se había producido nunca antes -. Lo curioso es que vibró justo en el momento en que yo leía en un libro algo así como "Nicolas iba controlando su teléfono en el bolsillo por si éste vibraba... ...entonces el teléfono vibró; había llegado el mensaje esperado...". Fue leyendo esto que el mío también vibró. Una simpática sincronicidad.

PODI-.

giovedì 7 dicembre 2017

Univers lligat - 4,24 €

IT-CAT-ESP


Vado con lo scontrino a pagare ma prima di me c'è un'altra persona, accanto a me per essere più precisi, e sento che il commesso dice alla persona: sono 4,24 €. Guardo il mio scontrino (anche 4,24 € e guardo l'altra persona...) Il suo scontrino ha prodotti diversi... Non dico niente ma è quello che io chiamo univers lligat (universo legato).
------------------------------
Estic a punt de pagar a la barra amb el meu tícket a la mà i sento que un cambrer li diu al client del costat: "són 4,24 €". Miro el meu ticket i miro el seu; no sé què ha demanat ell però té més conceptes que el meu. Curiós,... l'univers lligat un altre cop.
------------------------------
Cuando estás leyendo un libro y justo en el momento de leer una determinada palabra escuchas dicha palabra por la radio,... eso es una sincronicidad. Cuando vas a pagar y ves que al cliente de al lado le cobran exactamente lo mismo que a ti (4,24€) por conceptos diferentes, eso también lo es. Yo lo llamo univers lligat. Es como que ha saltado la chispa.

PODI-.

mercoledì 10 maggio 2017

Puerta de la Anunciata

ESP-IT-CAT

Seu Vella de Lleida - porta de l'Anunciata

AVE MARIA GRATIA PLENA DNUS TECUM BENEDICTA TU IN MULIERIBUS

Esta inscripción es la que figura sobre uno de los portales románicos de la Catedral de Lleida, la Seu Vella. Es la Puerta de la Anunciata, donde también figura que su construcción data del 10 de mayo de 1215. Hoy - y esto es casualidad - 802 años, correcciones gregorianas aparte.
---------------------
La Seu Vella di Lleida, il Duomo, è una sorta di monastero e fortezza su una collina della città di Lleida. Questa è la Porta dell'Anunciata, sopra la quale anche dice che fu fatta il 10 maggio 1215 (oggi 802 anni fa!! questa coincidenza non è affatto stata cercata, è venuta al caso).
----------------------
Una de les portes laterals de la Seu Vella de Lleida és la Porta de l'Anunciata. Jo vaig la fotografia el 13 de setembre de 2009. La casualitat ha fet que la postegi avui, 10 de maig de 2015. Casualitat amb què? A sobre de l'entrada, de caire romànic, sembla que diu que va acabar-se de fer el 10 de maig de 1215, fa exactamente 802 anys).

PODI-.
Información: Anunciata

mercoledì 15 aprile 2015

Univers Lligat - Asfodelo

IT-ESP


Oggi il commento non riguarda la foto. L'Univers Lligat sono le sincronicità: successi che sembrano che vengano per caso ma che ci lasciano stupiti... (universo allacciato per dire).

  1. Sto leggendo un libro in italiano e trovo una parola che non so cosa è, la cerco nel dizionario "italiano-spagnolo". Asfodelo (it) = Asfódelo (sp) In questo momento non disponevo di un dizionario che spieghi il significato e ovviamente continuo senza sapere ché è un asfodelo. Ma subito arriva un whatsapp con una foto che dice "ieri ho fatto un bagno quì". Si vede il mare, ...e un albero con dei grandi fiori, che assomigliano pratoline. Io domando per l'albero e dico che mi pare intrigante. "È un asfodelo sardo", mi dice... Le altre persone del gruppo whatsapp avevano commentato sulla bellezza del posto, io l'avevo fatto proprio sull'albero...
  2. Siamo in macchina e arriviamo a un bivio. Io sbaglio e la mia compagna in macchina dice che andiamo alla Mina, un quartiere di Sant Adrià del Besós. Io dico che la Mina appartiene a Barcellona, che lei è sbagliata ma dice che è assolutamente sicura di quello che dice. L'indomani, in lavoro, un documento che riguarda a più di un migliaio di uffici della pubblica amministrazione e che fu pubblicato la settimana scorsa viene corretto: un ufficio era stato a Barcellona invece a Sant Adrià per sbaglio. Si trovava nella Mina!
-----------------------
Hoy, comentario y foto no tienen que ver... L'univers lligat son aquellas sincronicidades de las que voy siendo consciente; casualidades que nos sorprenden más que una simple casualidad; a veces, un cúmulo de casualidades que parecen indicarnos que "algo está dirigiendo nuestro entorno", sin entrar a definir más sobre causas, significados,...
  1. Leo en Italiano, me encuentro una palabra que no entiendo y la busco en un diccionario IT-ESP. Asfodelo, que veo que en Español es Asfódelo... Por lo tanto, no salgo de dudas ya que en ese momento tampoco tengo a mano un diccionario de conceptos. Al cabo de un poco me llega un whatsapp de un conocido "ayer me bañé aquí" y se ve una cala de mar con vegetación... Yo pregunto por un arbolito cuyas flores parecen margaritas gigantes, pues me parece curioso. Me dice que es un asfódelo sardo. Me quedo un poco estupefacto. El resto de gente del grupo whatsapp había comentado sobre lo bonito del entorno, lo normal, vaya. A mi me llamó la atención precisamente el árbol.
  2. Llegamos a un cruce en coche, me equivoco y me meto en un barrio que no corresponde a nuestra ruta prevista. Es la Mina, me dice mi acompañante; le digo que no, que la Mina es Barcelona y esto es Sant Adrià. Me asegura que la Mina pertenece a Sant Adrià, no a Barcelona. Al día siguiente, ya en el trabajo, llega una rectificación de un BOE publicado días antes. El error corregido hace referencia a una oficina, entre miles, que había sido adscrita a Barcelona en vez de, como correspondía en realidad, a Sant Adrià. Se encontraba en la Mina!!
PODI-.

sabato 5 luglio 2014

la frana - Vajont - desprendimiento mortal

IT-ESP

erto e casso, vajont, diga


IT La notte del 9 ottobre 1963 tutto un pezzo di montagna crolla... Tutta l'area più chiara corrisponde alla parte che manca. 2 km lungo, 500 metri largo e 250 metri alto; ...e tutta questa frana viene a cadere sul lago artificiale che una diga aveva creato pochi anni prima, la famosa e triste diga del Vajont.

Erano presso le dieci di sera... Quando la frana cadde nel bacino del lago, 50 milioni di metri cubi d'acqua saltarono la diga e... Longarone, il paese che si trovava giù, venne spianato, prima dal vento che l'acqua provoca nell vallone del Vajont, poi per il proprio alluvione. 1950 morti.

Le prime notizie che ho avuto sulla tragedia vennerono attraverso la RAI, sentendo una puntata del programma "la grande radio", l'autunno scorso. Sono venuto a Belluno, vicino a Longarone, per motivi diversi della diga, ed è stato quando raccoglievo informazioni sulla zona che ho visto che potevo andare a Longarone.

per saperne di più: 

Il peggio è che questo veniva essendo avvertito...
(no; il peggio sono i morti)
-----------------------
ESP "La diga del Vajont", la presa del Vajont,... parece el título de una película pero desgraciadamente es la forma con la que se recuerda una dramática tragedia ocurrida la noche del 9 de octubre de 1963 en una población llamada Longarone. La presa contenía un embalse de 150 millones de metros cúbicos de agua. La citada noche, un descomunal desprendimiento hace que una montaña se precipite sobre el embalse: 2 kilómetros de largo, 500 metros de ancho y 250 metros de altura caen sobre el agua provocando que 50 millones de metros cúbicos salten la presa (que quedó intacta) y se precipiten barranco abajo destruyendo por completo la población de Longarone y causando 1950 muertos.


la zona segada de la montaña corresponde a los dos kilómetros desprendidos.

Longarone, hoy totalmente reconstruido, se encuentra en el Veneto, Italia, muy próximo a los Dolomitas. Escuchando un día la RAI, por aquello de ir practicando mi "italiano oído" me enteré de esta catástrofe de la que nunca había tenido referencia alguna. En esta ocasión fui a Belluno (muy cerca de Longarone), por otros motivos, y preparando el viaje fue que vi que estaría en las inmediaciones. Hoy en día, además de ver la franja dejada por el desprendimiento, hay museos, un cementerio en recuerdo a las víctimas,...


Aquí, muy bien explicado, podeis ver el antes y el después de la montaña:

PODI-.



venerdì 10 maggio 2013

Sessanta Racconti - Dino Buzzati



IT





Dopo avere letto il deserto dei tartari, ho iniziato questa raccolta di piccoli racconti; tre quattro pagine in genere.
  1. I sette messaggeri: Non ho potuto lasciar di pensare alla sonda spaziale "Voyager", benché la storia non c'entra con lo spazio; io credo che capita in un tempo lontanissimo, senza telefonini, senza macchine,... niente a che vedere con i viaggi spaziali.
  2. L'assalto al grande convoglio: Ho saputo del Monte Fumo, che è una montagna nello confine tra Austria e Italia e che ha un'altezza di 3251 m.
  3. Sette piani: Un uomo si rivolge a un sanatoria poichè ha una malattia e questo sanatorio soltanto tratta questa malattia. I malati sono allocato in base alla sua gravità in uno dei suoi sette piani...
  4. L'ombra del sud: Chi può essere che si trova a tutti i posti dove noi andiamo e non possiamo collegarlo? Chi ci guarda, aspetta e perchè? Cosa vuole dirci??
  5. Eppure battono alla porta: Quando si ovvia, si nega la realtà per paura di perdere il suo controllo, per l'arroganza e la protervia, perché non piace che siano gli altri che ti apprano gli occhi...
  6. Il mantello: La mamma,... la mamma fa tutto con amore e affezione per suoi figli. Ti vuole vedere felice e subisce se non ti vede contento. La mamma ti fa un panino quando parti in viaggio, te lo fa con gli ingredienti che ti piaciono... Le madri subiscono molto, sempre!
  7. L'uccisione del drago: Una battuta esce all'incontro di un drago. La mamma,... la mamma tutto lo fa con amore e affezione per i suoi figli; non sbaglio, no... Altra volta la mamma!
  8. Una cosa che comincia per elle: La situazione di un uomo può cambiare drammaticamente; una febbre...
  9. Il facocero vecchio: Un'altra cacciata dal punto di vista della preda.
  10. Paura alla Scala: Un racconto lungo... La rivolta in strada e l'alta società alla Scala... 
  11. Il borghese stregato: Giocare con ragazzini può essere più pericoloso che pensiamo.
  12. Una goccia: Una goccia si comporta di un modo imprevedibile, quindi è vista come un grande pericolo.
  13. La canzone di guerra: La canzone che non corrispondeva con le attuali circostanze militari.
  14. Il re a Horm el-Hagar: Ciascuno percepisce gli stessi fatti di modo diverso.
  15. La fine del mondo: "E io? ...e io?"
  16. Qualche utili indicazione a due autentici gentiluomini: Ché cosa peggiore ci potrebbero profetizzare?
  17. Inviti superflui: Io vorrei anche una cosa così.
  18. Il crollo della Baliverna: Tu sai cosa è un castello di carte? Oppure l'effetto domino? Oppure quando si sa una informazione che ti può fare male e ogni tanto te la ricordano con sottintesi...?
  19. Racconto di Natale: Dio è, tra le tante cose, "condividire". Se qualcuno ci chiede condividerLo e non vogliamo, allora, Dio sparisce; non che se ne vada, che non c'è già con noi..
  20. Il cane che ha visto Dio: Un racconto, una favole davvero, la meglio di tutte quelle che ho letto finora. Quanto è difficile fare il bene, ...a causa del timore che altri ridano di noi.
  21. Qualcosa era successo: Un treno viaggia veloce verso la sua destinazione mentre dalle finestre si vede la gente spaventata affrettandosi ad andare nel senso opposto.
  22. I topi: Un'altra volta non si vuole ammettere la realtà.
  23. Appuntamento con Einstein: Un uomo si trova a Einstein una serata... Altra storia sull'aldilà.
  24. Gli amici: Perché gli spiriti sono in case abbandonate, tra i ruderi delle torri leggendarie...?
  25. I reziari:: Dio, che cosa aveva fatto: poco era bastato a rovinare una vita...
  26. All'idrogeno: Quasi fosse un sogno...
  27. L'uomo che volle guarire: Non mi è piaciuta la fine del racconto.
  28. 24 marzo 1958: Se si alza la vista si possono vedere tre piccoli satelliti artificiali che l'uomo ha lanciato dalla Terra versi gli spazi interplanetari...
  29. Le tentazioni di Sant'Antonio: Delle nuvole sono i pecatti capitali; ma le tentazioni non risiedono al di fuori...
  30. Il bambino tiranno: ...ma c'è una legge che dice che quando un bambino tocca di nascosto una cosa dei grandi, questa cosa subito si rompe e simmetricamente... 
  31. Rigoletto: Ciò che tutti sanno è ciò che nessuno ci ha detto ka che altrettanto sappiamo.
  32. Il musicista invidioso: Divertente storia di chi sospetta che qualcuno gli nasconde qualcosa.
  33. Notte d'inverno a Filadelfia: Due storie, due tempi. Un uomo è trovato morto... Piano piano sappiamo come è accaduta la iattura.
  34. La frana: Cercando la notizie...
  35. Non aspettavano altri: Una coppia sbarca in una città in cui loro sono stranieri. Sono, soprattutto lei, assai stanchi e hanno bisogno di un albergo e una doccia.
  36. Il disco si posò: I marziani che non hanno mangiato i frutti dell'alberto del bene e del male.
  37. L'inaugurazione della strada: Ci intestiamo a arrivare a luoghi in cui non arriveremmo mai se avessimo tutto il tempo del mondo; con l'unica motivazione che lo avevamo pianificato in questo modo.
  38. L'incantesimo della natura: Una grande catastrofe si avviene nel mezzo di centinaia di storie mondane.
  39. Le mura di Anagoon: in attesa di risposta dall'interno.
  40. Direttissimo: Un altro treno, nuovamente la madre e il suo incondizionato e indulgente amore. Mentro lo leggo anch'io sto viaggiando con la mamma in treno.
  41. La città personale: Di solito le persone che viviamo a un posto non sappiamo delle cose che non sono importanti quotidianamente.
  42. Sciopero dei telefoni: Anch'io ho pensato qualche volta che dall'altra parte del telefono potesse avere qualcuno inaspettato...
  43. La corsa dietro il vento: Mi è parso di sentire pezzi di conversazioni altrui.
  44. Due pesi, due mesure: Tre quattro piccoli racconti. ...Se pensassimo a quegli animali che mangiamo, come erano felici prima di essere cacciati o ammazzati e a ché cosa potessero pensare nel momento finale della sua vita... Se ci pensassimo... Questo è stato un altro dei racconti che mi sono piaciuto di più.
  45. Le precauzioni inutili: Quattro piccoli racconti sulle ironie o scherzi della vita.
  46. Il tiranno malato: Una favola su possenti e sommessi.
  47. Il problema dei posteggi: Come un monologo televisivo.
  48. Era proibito: A grandi proibizioni grandi insubordinazioni.
  49. L'invincibile: Un semplice racconto, un po' scipito.
  50. Una lettera di amore: In una situazione di orgasmo facciamo delle cose impensabilili da fare allorquando è passata l'eccitazione.
  51. Battaglia notturna alla Biennale di Venezia: Non ho letto la Divina Commedia ma credo che sia così...
  52. Occhio per occhio: L'occhio per occhio a volte li possiamo prevedere e, allora, il nostro agire sarà misurato. Invece, non lo sarà se non crediamo nè per un attimo che possa esserci nessuna possibilità di vendeta.
  53. Grandezza dell'uomo: "Io sono Morro il Grande". È l'universo connesso.
  54. La parola proibita: La parola proibita da dire e scrivere non si può conoscere poiché nessuno vuole dirtela (è proibita...).
  55. I santi: Un bel racconto sui santi che stanno nel cielo attorniati da Dio.
  56. Il critico d'arte: È forse una critica ai critici??
  57. Una pallottola di carta: Possiamo possedere un tesoro senza avere niente, ci essendo soltanto la possibilità che possiamo averlo. Per esempio, una cassa chiusa che non abbiamo mai aperto e sulla quale pensiamo che possa avere qualcosa di valore.
  58. La peste motoria: maestrevole! Le macchine incorrono in malattie
  59. La notizia: Buzzati in parecchie occasioni pare che abbia bisogno di una grande, temuta e improvvisa catastrofe. In queste circostanze i suoi personaggi lasciano di essere grandi celebrità per diventare uomini con preocupazioni normali (la mia moglie, la mia casa, dove debbo andare...)
  60. La corazzata TOD: Pensavo che non mi interesserebbe ma ero sbagliato.

PODI-.

lunedì 31 dicembre 2012

Narciso e Boccadoro - Hermann Hesse



esp-it-esp

Nota previa: Ella había estado de mudanzas y pasó por sus manos en el manejar de cajas aquí, cajas acá, pasó por sus manos Narciso y Goldmundo, que es como en castellano ha venido a llamarse este clásico de Hermann Hesse; en italiano, Narciso e Boccadoro, que es la traducción literal del alemán Narziss und Goldmund.
Al día siguiente a ella se le ocurre hacer un comentario en una foto "face" que me lleva a apuntar que estoy leyendo este libro, sorprendiéndose un poco por la coincidencia de "aparecer" su libro varias veces en tan corto lapso de tiempo. Es eso que yo llamo, l'univers lligat.
-----------------------------
Io avevo letto "l'Amicizia", Francesco Alberoni, e in una delle pagine del libro si parlava di "Narciso e Boccadoro". E è stato per questa ragione che dopo leggere l'Amicizia ho iniziato a leggere questo altro libro.

Certamente, Narciso e Boccadoro sono due amici, due ragazzi che stanno nel convento di Mariabronn. Narciso è un giovane e progredito maestro e Boccadoro è un allievo. Tutti e due sono apeena di pare età, Narciso un po' maggiore. 

Narciso e Boccadoro diventano buoni amici, in alto grado, con devozione. Narciso vuole essere monaco e seguire studiando fino a diventare Abate. Lui prevede che Boccadoro ha una vocazione no tanto decisa como il proprio Boccadoro crede e fa che prenda una decisione di somma conseguenza.

Boccadoro conosce il mondo, le donne, la fame, malattie, gli innamoramenti e disinnamoramenti, ...e la sua vocazione, completamente artistica. Boccadoro conosce il mondo, la vita,... prima, lui la vive pienamente, pazzamente, follemente,... poi, prova di abbonacciarsi, di trovare la calma, ma le cose non sono trovate quando ci voliamo... 



Nel fratempo, Narciso pensa a Boccadoro nel silenzio, lo manca,... dall'inizio del romanzo che sappiamo che si vogliono bene tutti e due...

A me ricorda altro romanzo, anche di Hermann Hesse: Siddharta. Tutti e due raccontano la vita di una persona, così diversa nella giovinezza e nella vecchiaia...

PODI-.
------------------------
Narciso y Goldmundo, dos jóvenes novicios en un convento medieval alemán... Narciso, algo mayor que Goldmundo, es muy avanzado y, de hecho, es maestro del resto de novicios. Narciso y Goldmundo llegan a ser muy amigos, una amistad que llega incluso a confundir al propio Narciso, quien no duda, por otra parte, de aconsejar a Goldmundo que deje el convento porque no ve en él fuertes convicciones.

A partir de ahí, se nos relata la vida del joven Goldmundo, que la vive todo lo intensamente que puede, se nos dice como va variando la percepción de las cosas a medida que adquiere edad... El mundo es circular, y todo acaba encontrándose nuevamente; también los dos amigos.


podi-.